clubgerrit.nl
1e hulp bij fietsreizen

In January 2011 bezocht club Gerrit met een groep van 7 man Sri Lanka na twee eerdere pogingen die strandden op een tsunami en een opnieuw oplaaiende burgeroorlog. De trip leidde over 1000 km van Negombo naar de bergen en van de bergen naar de Yala aan de zuidkust. Vandaar volgden we een tijd de kust naar Galle om door Sinharaja en het binnenland weer terug te keren naar Negombo.

Dag 1: Vucht en ritje naar Negombo

In 2011 kon je nog met Martinair rechtstreeks vliegen op Sri Lanka. Van binnen naar buiten zie je al op het vliegveld dat je in de tropen en Sri Lanka bent beland

Je kunt moeilijk heen om wat hier toch het sportevent van de eeuw is. Het WK cricket - de sport van Sri Lanka - wordt hier gehouden. Ook Nederland doet mee en nog nioet eens zo gek, begrijpen we.

Een ritje van 15 km brengt ons naar de strip met overal beach hotels ten noorden van het centrum.

Hoewel ik een print mee had van de e-mail bevestiging van de reservering van drie kamers in het Dephani guesthouse bleef de staff volhouden dat er geen reservering was, Tsja, gelukkig was er plaats in het direct er naast en ook aan het strand gelegen Star Beach Hotel. De kamers waren voorzien van fan en OK, het eten was erg goed en de service prima. Het is wel redelijk stuitend om te zien dat deze beach hotels ook worden gebruikt door Duitse zestigers die het voorzien hebben ook Srilankaanse tienerjongens.

Hoewel het hotel aan het strand lag, was er aan de landzijde van het strand nog een mooi groen begroeide plek tussen de palmen en het kale zand. Tussendoor kon je de vissersboten zien liggen.

Behalve voor vissen worden deze mooie houten boten met hun grote vierkante zeilen ook gebruikt om toeristen mee de zee op te nemen. Je ziet er gedurende de dag altijd wel een stel op zee en een stel op het strand met de bemanning nooit ver weg en klaar om met jou de zee op te gaan.

Velen hebben lichtkleurige effen zeilen maar sommigen zijn voorzien van zeer kleurige opvallende zelien. Overal vliegen huiskraaien rond (Corvus splendens - ook wel Ceylon kraai genoemd).


1 km ten noorden van ons hotel was het strand meer door lokale bezoekers ingenomen. Er was een soort watersport centrum aan de opgang.

Een groot verschil tussen buitenlandse en lokale badgasten is de badkleding. Terwijl die van de lokale bevolking erg kleurig is, is die van de buitenlandse badgasten doorgaans gemaakt van veel minder grote lappen stof. De kinderen gaan nog wel met zwembroekjes het water in, de vrouwen blijven van hals tot enkel bedekt.

Drie mannen duwen een bootje te water. De zee is best rustig en het strand loopt ook niet al te steil af maar de stroming is fel en zwemmen niet ongevaarlijk.

Bij de stenen die hier tegenover Ettukala road zijn opgeworpen en die als zeebreker dienen is in de luwte een ondiepe lagune ontstaan waar ouders en kinderen een veilige plek vinden om te water te gaan. De volwassenen, ook de mannen, geheel gekleed. Ook moslim vrouwen met hun lange zwarte gewaden zoeken hier verkoeling.

Bij de opgang naar het strand worden snoep, nootjes en dranken verkocht.

Ik loop met Frans, die voor het eerst met de club mee is, een stuk heen en weer over het strand. Op de terugweg komt ons  een lokaal stelletje tegemoet, arm in arm.

Zo'n strandplaats is een ideale plek om een fietsvakantie te beginnen (en te eindigen). Bijkomen van de vlucht en rustig voorbereiden op de inspanning. Wel storend dat we bezocht worden door lokale loverboys met zowel meisjes als jongens in de aanbieding. Dit soort dingen hoor je en weet je zelfs liever niet maar het is de realiteit om je heen en een van de gevolgen van het grote verschil in welvaart.


Dag 2: Naar de eerste paar van de vele oude hoofdsteden in de culturele driehoek

78 nog vlakke kilometers brengen ons in het hart van de culturele driehoek van Sri Lanka


De bestellingen voor het ontbijt worden opgenomen in het Star Beach hotel. De eerste etappe zit mooi in de opbouw, niet te lang en tamelijk vlak.

We gaan het eiland oversteken en nemen dus voorloping afscheid van de zee die toch om dit hele land - een kleine twee keer Nederland in grootte - aanwezig is.

Tussen de paarse bloemen op het begroeide strand loopt een koereiger


Als je op Lewis Place noordelijk rijdt kom je op Poruthota road en daar in de bocht naar het oosten ligt een grote moskee.

Even voor de kruising met de A3 die we volgen tot net over de rivier de Maha Oya moeten we nog een spoorweg oversteken en rijden we de stad uit. Behalve door  fietsen wordt de weg ook druk bezocht door brommerdriewielers, de taxi's van Sri Lanka. 

 

Over de rivier slaan we direct rechtsaf en volgen de rustige B419 en in het dorpje Dankotuwa verder naar het oosten over de  B308, een rustige goede asfaltweg. Het begint een beetje te glooien.

In Makandura hebben we onze eerste stop. We slaan fruit in en ontmoeten twee broers die hier een winkeltje uitbaten.

In de kleurige winkel ernaast hangt de koopwaar vooral aan het plafond. Alle plekjes zijn benut.

Het straatbeeld in veel van de dorpen in Sri Lanka is erg levendig en kleurrijk. Er zijn veel dorpen. Ook op het platteland wonen veel mensen. Sri Lanka is 1,75 maal zo groot als Nederland en er wonen 21 miljoen mensen.

Op heel veel plaatsen presenteren lokale politici zich middels panfletten op roestige borden.

In het grotere dorp Dambadeniya even over de helft naar Kurunegala zorgen we voor het nuttigen van genoeg calorieën voor de rest van de tocht. Bananen zijn toch het stapelvoedsel van de tropen. Wielrenners die eten op straat laten zien dat er ondanks technische vooruitgang ook nog een duidelijke link is naar de oertijd.


In het dorp is een oudere man bezig met het maken van sierraden uit fietsbellen. Hij heeft er zakken vol en die bewerkt hij met een ijzeren klophamer en een priem.

Zijn kleinkinderen hangen tussen de middag bij hem rond en gaan graag op de foto.

Dambadeniya is niet zo maar een stadje. Zo'n vijftig jaar lang was het de hoofdstad van het land. Het werd in het midden van de 13e eeuw gekozen als de hoofdstad van het koninkrijk van Sri Lanka door koning Vijayabahu III (1232-1236). De soevereiniteit van het land stond toen op het spel als gevolg van invasies van Tamils uit Zuid India, die de Singalese koningen verdreven uit Pollonaruwa, de toenmalige hoofdstad. Vijayabahu, de koning van de Dambadeniya dynastie, vocht tegen de indringers en vestigde zich in Dambadeniya en op de top van de Dambadeniya-rots bouwde hij versterkingen en stevige muren en poorten. De stad werd beveiligd door een gracht, een moeras en wallen rond het koninklijk paleis. Tijdens het bewind van koning Parakramabahu II (1236-1270) bereikte de stad het toppunt van zijn roem. De onberispelijk poetische meesterwerken van Koning Parakramabahu II, de "Kavisilumina" en de "Visuddi Marga Sannasa"  veroorzaakten een keerpunt in de Singalese literatuur


In het museum dat rond een tempelcomplex is gebouwd zijn nog resten van de oude gebouwen en prachtige oude beelden te vinden

Het complex wordt druk bezocht, niet zo zeer door toeristen maar veelal door schoolklassen die hier in het wit gekleed naar toe gaan. Dit groepje schoolkinderen heeft veel lol terwijl ze ontsnappen aan de wanhopig roepende leraar die hen probeert bij te benen.

De ontmoeting tussen de schooljeugd en de fietstoeristen is vooral voor de eerste een hele belevenis.

Soms heb je als fotograaf geluk. Haar blik, haar pose met de rechterhand op de eeuwenoude stenen pilaar, de witte kanten jurk, de gouden oorknop en de parelketting en dan die zacht oranje achtergrond.


De mooiste beelden stonden in  deze kleine tempel. Veel van de oude stad ligt hier op de grote rots nog begraven in de jungle.

Op de eerste fietsdag is het ons duidelijk dat we op bezoek zijn in een land met een fascinerende,duizenden jaren oude geschiedenis die overal in het land nog aanwezig en zichtbaar is.

In Narammala was er een lekke band en dronken we thee bij een jongeman met aangeslagen tanden en maakten ons op voor de laatste kilometers.

Het was nog even zoeken en vragen naar de juiste weg 


De taxi driewielers zijn in elk dorp in grote getalen te vinden. Deze jongeman heeft er een voor zichzelf.

Kurunegala is ook al een oude hoofdstad van het Singalese rijk. Het ligt aan een zogenaamde tank, een kunstmatig meer dat al eeuwenlang zorgt voor voldoende bevloeiing en drinkwater in de droge tijden.


Het is de hoofdstad van de Noord West Provincie en het Kurenegala District. . Kurunegala was de hoofdstad vanaf het einde van de 13de eeuw tot het begin van de 14e eeuw. Kurunegala is gelegen op het kruispunt van verschillende hoofdwegen die linken naar andere belangrijke delen van het land. Het ligt op een hoogte van 116 meter boven de zeespiegel en wordt omringd door kokosnoot- en rubberplantages. Er zijn acht  grote rotsen die de stad omringen en domineren. De grootste onder hen is Ethagala of de Olifantrots van 325 meter. 

 

Ranthaliya Resthouse: Aan het meer vlakbij de stad maar geheel verscholen ligt dit houten complex dat op een charmante manier zijn beste tijd heeft gehad. De kamers zijn OK en die met balkon behoorlijk prettig. De service is prima. Wat oudere heren in klassiek ober kostuum lopen af en aan. We waren de enige gasten en kregen bier als we het maar op ons balkon opdronken - het was de dag van de volle maan en dan drink je niet in het openbaar. De Rice en curry was prima.

 

Ik loop vanuit het hotel een paadje op naar boven richting een kleine tempel op een berg. Op de weg daar naar toe kom ik deze twee vrienden tegen die in een huisje daar in de buurt leven met hun families. Pure armoede. Ze gidsen me door de omgeving en laten me mooie fotoplekken zien. Hun salaris is een een bijdrage voor het boekenfonds.

Het is een prachtig wit tempeltje boven op een van de kale rotsen en het uitzicht is formidabel.

Op de terugweg kom ik deze kinderen tegen die ook in het wijkje wonen van de twee vrienden en die beneden water moeten halen in de tank.


Dag 3: Naar de olifanten en de heilige tand

Kurunegala - Pinnawala -Kandy - 80 km

De kortste weg was maar 45 km geweest maar omdat we eerst langs het olifantenweeshuis reden, werd het nog een aardige tocht met de klimmetjes vooral op het eind.

Toen we Kurunegala uitreden kwamen we langs een hindu tempel, typisch weelderig bebeeld en gekleurd, en een groep jongens in schooluniform, met witte korte broeken en groengestreepte stropdassen.


We rijden door zacht glooiend tropisch laagland en flink begroeid. In dit dichtbevolkte land zijn dorpen echter nooit ver weg.

Overal onderweg kun je fruit kopen en zeker bananen zijn er in overvloed.

In elk dorp een taxi-standplaats. De tuk-tuk, een gemotoriseerde driewieler is het beste vervoermiddel voor de korte afstand. Je hebt er als fietser ook weinig last van als je gewend bent aan het zonder opkijken naar rechts sturen na een stop. Veel gevaarlijker zijn de grote bussen die zonder uitzondering worden bestuurd door psychopaten die recht op je af sturen zodat je de berm in springt om het er levend vanaf te brengen.

Op motoren kun je ook heel wat bagage kwijt als je het kunstig opstapelt.

Vlak voor Pinnawala steken we deze wildstromende rivier over

The Pinnawala Elephant Orphinage heeft twee gezichten. Het gezicht op de rivier met de badende olifanten geeft een beeld hoe majestueus Sri Lanka ooit moet zijn geweest met deze enorme dieren in flinke hoeveelheden in het wild. De dieren die nu in het wild leven zijn te vinden in een van de Nationale Parken waarvan Sri Lanka er flink wat heeft of worden hier gebracht als ze schade aanrichten en door de boeren dreigen te worden omgebracht.

Als je langs de oever kijkt zie je het circus dat zich hier dagelijks afspeelt. Honderden toeristen komen hier om naar de badende olifanten te kijken en je mag ze zelfs voeren.

In het water zie je hele families en de hele kleintjes worden beschermend in het midden van de groep kolossen gehouden. Geem panter die zich hier zal wagen.

 

Zo'n enorme kudde olifanten is een zeer indrukwekkend gezicht en het landschap rond Pinnawala helpt absoluut mee.

 

De Sri Lankaanse olifant (Elephas maximus maximus) is één van de drie erkende ondersoorten van de Aziatische olifant, en inderdaad afkomstig uit Sri Lanka. Sinds 1986 wordt ze gezien als bedreigd door de IUCN en de populatie is over de laatste drie generaties gedaald met ten minste 50% . De soort wordt bij uitstek bedreigd door habitatverlies en door degradatie en fragmentatie van het landschap.

Elephas maximus maximus is het type ondersoort van de Aziatische olifant dat het eerst  door Carl Linnaeus werd beschreven onder de binominaal Elephas maximus in 1758.


De Sri Lankaanse olifanten populatie is nu grotendeelste vinden in de droge zone in het noorden, oosten en zuidoosten van Sri Lanka. Er zijn olifanten in ruime mate aanwezig in Udawalawe National Park, Yala National Park, Lunugamvehera National Park, Wilpattu National Park en Minneriya National Park zijn, maar ze leven ook buiten beschermde gebieden. Aangenomen wordt dat Sri Lanka de hoogste concentratie van olifanten kent in Azië. Mens-olifant conflicten nemen in aantal toe als gevolg van de omzetting  van het leefgebied van de olifanten in nederzettingen en landbouw.

In het algemeen zijn Aziatische olifanten kleiner dan Afrikaanse olifanten. De punt van hun slurf heeft een vinger-achtige vorm. Vrouwtjes zijn meestal kleiner dan de mannetjes en hebben korte of geen slagtanden. 

Sri Lankaanse olifanten zijn de grootste ondersoort en ze  bereiken een schouderhoogte van tussen de 2 en 3,5 m en wegen tussen de 2.000 en 5.500 kg. Hun huidskleur is donkerder dan van indicus en sumatranus met grotere en meer verschillende plekken van depigmentatie op de oren, gezicht, romp en buik. De Mannetjes hebben over het algemeen geen slagtanden.

Behalve het bekijken van de olifanten kun je voor je toegangsprijs ook nog de kruidentuinen bezoeken, thee drinken en gemasseerd worden, een buitenkansje voor wielrenners natuurlijk.


Even verder naar het zuiden bereikten we de weg van Colombo naar Kandy. Hier was het druk en ging de weg enige kilometers lang omhoog.


Schoolmeisjes bij de binnenkomst in Kandy. Het was flink zoeken want ons hotel bleek niet beschikbaar en we kregen een adres op een stuk buiten de stad op een berg.

Toen we bij ons hotel aankwamen werden we opgewacht door een flinke groep apen. Die zijn hier beslist niet bang voor mensen.

 

De Ceylon Kroonaap (Macaca sinica) is een roodbruin gekleurde Oude Wereld aap, endemisch in Sri Lanka, waar hij lokaal bekend staat als de rilewa of rilawa. Hij is genoemd naar de kroon-vormige krans van haar op zijn hoofd. 
Hij  leeft in troepen, soms tot 20 stuks. Het is een middelgrote aap, maar het is de kleinste levende soort van de makaken. Hij heeft een hoofd- en lichaamslengte van 35-62 cm en een staartlengte van 40-60 cm. Mannetjes, met  een gewicht van 4,1-8,4 kg kunnen veel grotere afmetingen bereiken dan vrouwetjes met een gewicht van 2,3-4,5 kg. De apen die wonen in een koud klimaat hebben een dikke, donkere bruine vacht en korte ledematen en staarten, terwijl degenen die in het laagland regenwoud leven een roodachtige of goudkleurige vacht hebben. Het droge zone ras heeft leen lichte vacht, lange benen en kort  haar. 
Ceylon Kroonapen leven alleen in Sri Lanka. Troepen van deze makaken zie je veel in de Culturele Driehoek, waar veel oude tempels zijn gelegen, dus verdienen ze de bijnaam "tempel aap".

Het hotel was prachtig gelegen en bood uitzicht op de groenere wijken rond Kandy.

Op het dak lag een hond te slapen. De hotelbaas regelde een taxi maar die liet erg ;lang op zich wachten. René was al  al mopperend en mokkend te voet vertrokken en we konden hem aan de voet van de klim oppikken. We kwamen al tegen de avond in het centrum aan maar konden na het eten de beroemde tempel nog bezoeken.


Sri Dalada Maligawa of de Tempel van de Heilige Tand is een boeddhistische tempel in de stad Kandy.  Het is gelegen in het koninklijk paleis complex van het voormalige Koninkrijk van Kandy, dat de relikwie van de tand van Boeddha huisvest. Sinds de oudheid, heeft de relikwie een belangrijke rol in de lokale politiek gespeeld omdat men gelooft dat wie de relikwie heeft ook het land bestuurt. Kandy was de laatste hoofdstad van de Sri Lankaanse koningen en is een UNESCO World Heritage Site wat vooral te danken is aan de tempel.
Monniken houden dagelijks aanbiddingen in de binnenkamer van de tempel. De rituelen worden drie keer per dag uitgevoerd: in de vroege ochtend, 's middags en' s avonds. Op woensdag is er het symbolische baden van de relikwie met een kruidenpreparaat gemaakt van geurend water en geurige bloemen, genaamd Nanumura Mangallaya. Dit wijwater wordt verondersteld  genezende krachten te bevatten en wordt verspreid onder de aanwezigen.


De geschiedenis is als volgt: Na de parinirvana van Gautama Boeddha, werd de relikwie van de  tand bewaard in Kalinga en naar het eiland gesmokkeld door Prinses Hemamali en haar echtgenoot, prins Dantha op de instructies van haar vader koning Guhasiva. Ze landden op het eiland in Lankapattana tijdens het bewind van koning Kirthi Sri Meghavarna (301-328) en overhandigde hem de tand.  De veiligheid van de relikwie was een verantwoordelijkheid van de monarch, dus door de jaren heen werd het bewaren van de relikwie werd het symbool van het recht om te regeren. Daarom bouwden de regerende vorsten de tempels heel dicht bij hun koninklijke residenties, zoals het geval was in de tijd van de Anuradhapura, Polonnaruwa, Dambadeniya, Yapahuwa en Kurunegala koninkrijken. Tijdens het tijdperk van het Koninkrijk van Gampola was de relikwie gehuisvest in Niyamgampaya Vihara. Zo wordt het ook verteld in de gedichten zoals de Hamsa, de Gira en Selalihini dat de tempel van de tand relikwie was gelegen binnen de stad van Kottewhen en het koninkrijk werd daar gevestigd. 

De huidige tempel van de tand werd gebouwd door Vira Narendra Sinha. De achthoekige Patthirippuwa en gracht werd tijdens het bewind van Sri Vikrama Rajasinha toegevoegd. De beroemde Kandyaanse architect Devandra Mulacharin wordt genoemd als de bouwer van de Patthirippuwa. Oorspronkelijk werd het gebruikt door de koningen voor recreatieve activiteiten en het werd later aangeboden aan de tand relikwie. 

Kandy is een van de grootste steden van het land en kent ook uitgaansgelegenheden zoals dit café waar het goed toeven was met natuurlijk de WK cricket groot in beeld.

 

 

 









Reacties
Vink hier aan waarvoor je assistentie zoekt
Ik zoek informatie over routes
ik zoek GPS-routes
Ik zoek accommodaties
Ik zoek iemand die boekingen doet
ik zoek iemand die meerijdt als gids/fietsenmaker
Vul hier in wat je zoekt dat niet in de lijst staat
Naam
E-mailadres
Vul onderstaande captcha in.
Dit is een verplicht veld