clubgerrit.nl
1e hulp bij fietsreizen
2015 Cuba 5 De bergen, Bayamo en Holguin

Dag 12, easy riding en een all inclusive ervaring


We hadden deze etappe als een serieuze ingeschat maar de weg was nieuw en breed en de hellingen stelden niets voor. We waren dan ook al vroeg in de middag in het resort voor onze enige all inclusive ervaring.


De 20 blijkt  geen stenig zandpad dat op en neer kronkelt langs de kust

De Sierra Maestre heeft hier nog een bescheiden hoogte.  Verder naar het westen wordt net de 2000 meter niet bereikt, de hoogste top van Cuba.

Er zijn hier weinig zandstranden langs de kust maar veel mooie uitzichten 

Na 70 km leidt er een weg naar links direct naar het all inclusive resort Brisas Sierra del Mar. Hier is wel een mooi zandstrand, exclusief voor de gasten.

Het ligt er prachtig en alles is hier naar behoren geregeld voor de voornamelijk Canadese, oudere en behoorlijk zware gasten die hier dagelijks met de lunch en het diner zoveel als ze willen naar binnen kunnen werken in het buffet restaurant. Het is goed om hier een middag door te brengen vlak voor de koninginnerit door de bergen.

Pablo is een lokale boer die hier twee kilometer verder in de bergen woont en de opbrengsten van het land probeert aan te vullen met wat er in zijn net komt. Hij is niet erg enthousiast over de gasten in het resort en nodigt me uit aan de andere kant van de pier te kijken waar de lokele bevolking komt zwemmen - waaronder natuurlijk hele mooie meisjes.

de zonsondergangen vanaf onze kamer zijn van grote klasse.

de lucht en de zee kleuren voortdurend anders en nog mooier als even daarvoor.

Ik vroeg me al af wie die mooie  meisjes waren die de hele tijd rond het resort hingen alsof ze ergens op zaten te wachten. In een openluchttheatertje wordt 's avonds sexy entertainment gebracht.


Dag 13: De koninginnerit

Over onverharde wegen door de Sierra Maestre en verder naar Bayamo - 112 km.

Na 10 km gaat er een weg naar links en die gaat vrijwel direct steil ommhoog.

Het is niet overal mogelijk om te blijven fietsten. Als je op zo'n pad even slipt en een voet aan de grond zet kom je niet meer weg en moet je duwen. Dat gebeurt me twee keer.

Één keer trek ik heel hard door als we door een beekje komen en breekt mijn ketting. Gelukkig rijdt Leon - de fietsenmaker -  niet ver achter me.

Tot hier had ik alleen mannen op muilezels gezien als medereizigers op de weg. De chauffeur van de OV-truck moet de weg goed kennen en zijn voertuig heel goed onder controle hebben om over deze weg te kunnen rijden.

We zwoegen zo'n 50 km op en neer door de bergen soms loodsteil omhoog en soms loodsteil omlaag. Hier trok Che Guevara met zijn mannen jarenlang in een guerillastrijd tegen het leger van Battista de bergen door en won de sympathie van de bevolking.


Op foto's is het altijd lastig te zien maar ik moest een paar keer vol in de remmen en volledig achterop de fiets voorzichtig naar beneden zo steil was het. Boven de 25% wordt het lastig, zeker als het wegdek niet overal vast zit. De landschappen onderweg ware fascinerend met hier en daar een eenzame boerderij.

Met ook nog de zon steeds hoger aan de hemel en temperaturen die ondanks de hoogte tot tegen de 30 graden oplopen werden de eerste 55km de zwaarste van de hele trip. In Cruce de los Banos, het eerste dorp na de bergen bleek het al half twee in de midddag te zijn en nog 60 km te gaan.

Niet ver van Cruce de los Banos zie je hier een heel stuk van de weg door de Sierra Maestre. Het ergste is hier dan al lang achter de rug.

 

In Cruce de los Banos was het busstation gelijk ook de cafetaria. Er stond een koudwaterapparaat en er waren snacks te krijgen. Het had een hele zware etappe kunnen worden maar na 15 km reden we de bergen uit en over het betrekkelijk vlakke land hadden we wind mee. Met 40 km per uur reden we Bayamo binnen.


In een residentiele wijk met hoge bomen waarvan sommige in prachtige rode bloei lag ons hotel, de casa "Hostal Bayamo".

 

Casas particulares  heb je in vele soorten en maten. Vaak is het een manier om wat bij te verdienen voor mensen die een kamertje over hebben. Soms heb je echte boutique hotelletjes te pakken waar het verschil door de gastvrouw of gastheer echt wordt gemaakt. De prijs per  tweepersoonskamer (25 CUC  = 25 dollar) is altijd hetzelfde. Je moet ook aan bepaalde voorwaarden voldoen om ze te kunnen verhuren (ontbijt, airco) en je betaalt een vast bedrag en percentage aan de overheid. Soms is het ook gewoon een woonhuis waar je verblijft zoals ook hier bij Tony.Het verschil tussen de huizen wordt vaak gemaakt in de presentatie op internet. Het is een enorm voordeel als je hier een goede internetaansluiting hebt en er mee om weet te gaan en bovendien een website. 

Tony - oud judokampioen -  en zijn vrouw. 

Na het eten op het prachtige Plaza de revolucion of Parque Cespedez- veel straten en pleinen hebben dubbele namen-  een lokaal feest . Een jonge zanger die Mexicaanse muziek zong ten overstaan van zijn publiek dat vooral bestond uit opgedofte verrukte oude dames, een danspaar dat er op los twistte en deze vier dansstellen die op een zeer charmante manier ongeveer hetzelfde aanhadden en erg veel plezier hadden in hun dans performance.


Als je het echte Cubaanse culturele leven wilt zien moet je niet in de casa de la Trova zijn - hoe goed ze er ook spelen -  maar hier op de pleinen, waar de lokale sterren optereden voor het lokale publiek.

En wat voor publiek, als ik een film over een Latijns-Amerikaans stadje zou willen maken zou ik ze niet zo moioi bij elkaar kunnen casten als ze hier gewoon op een rijtje zitten.

Leuk om te zien is dat de artiesten ook echt plezier hebben met elkaar op het podium.



Dag 14: Bayamo revisted en wat een gemakkelijk ritje had moeten zijn

Stad van de rijtuigjes is de bijnaam van Bayamo en hier kun je zien waarom. Ze rijden af en aan.

We moesten zo'n 20 minuten lopen naar het plaza de la Revolucion maar passeerden daarbij interessante zijstraatjes en een hele lange winkelstraat.


 Een echte wandelstraat bovendien met onderweg kunstwerken op straat - General Garcia

Ook de winkels in is een belevenis in Cuba. Alleen al voor de krulspelden was het de moeite.

 

Bayamo is de hoofdstad van de provincie Granma en is een van de grootste steden in deze regio. Het is de tweede van de oorspronkelijke gesticht door Diego Velasguez de Cuellar gestichte steden na Baracoa. Dat geschiedde op 5 november 1513. In de 16e eeuw was het een van de belangrijkste landbouwgebieden van het eiland. Omdat het zover landinwaarts ligt had het nauwelijks last van piraten.


Het is niet alleen een van de mooiste stadjes in Oost Cuba met tal van historische gebouwen, maar het is ook - zeker voor Cubaanse begrippen - uitstekend onderhouden.

Bayomo is ook bekend doordat het de geboorteplaats is Carlos Manuel de Cespedes, de eerste president van de republiek Cuba. Hij was een van de bevrijders van Cuba in de onafhankelijkheidsoorlog tegen de Spanjaarden. Het belangrijkste plein is ook naar hem genoemd.

De Cespedes is ook in eigen persoon aanwezig hoog op een sokkel tussen de vele bomen op dit mooie plein met zijn blinkende marmeren vloer.

Op deze zondag is het druk in de kathedraal achter het plein. Een klein meisje mag voor de deur spelen.

We lopen terug van het pleintje bij het Casa de la Trova 

via Jose Martí


We vertrekken rond 13.00 uur voor het laatste stukje naar Holguin

 

73 km over een vlakke weg. Ik had deze etappe geschat op een makkie. De weg bleek echter van geribbeld asfalt waardoor je nog liever aan de kant door de berm gaat rijden en de wind was voortdurend hard tegen. Bovendien was het landschap ongelooflijk saai. Heel oost Cuba is prachtig maar hier lijkt het op de vlakke provincies in het midden van het land en ik kan me voorstellen dat je op deze manier ook niet graag naar van Holguin naar Havana fietst,  800 km over dit soort parkoers.

Ik heb van het landschap onderweg welgeteld één foto genomen, deze.

Deze jonge dame schonk zeer koel water uit een kan uit de koelkast in Cauto Cristo en was veruit het mooiste wat we onderweg tegenkwamen.'

De grote bergen inktvis smaakten goed in het restaurant waar we erg lang moesten wachten tot er een tafel vrij kwam. De kilometers zijn gereden. De laatste waren zwaar, onverwacht zwaar.

Dag 15 Nog even Holguin

Wandeling op de laatste ochtend. Langs de Parques en dan de lange trappen op naar het hoge uitzichtpunt van Cruce de Loma.

Parque Galixto Garcia is het bruisend hart van de stad. Zowel overdag als 's avonds.



Er zijn veel pleintjes in Holguin, allemaal met hun eigen charme. Hier een tafereel in 'Parque las Flores', de meest zuidelijke van de vier op een lijn gelegen pleinen tussen 'Liberdad en Maceo'.


Aan Maceo op de hoogte van Parque las  Flores ligt deze enorme sculptuur vol heroïsche revolutionaire taferelen. De hoeveelheid gebalde vuisten is indrukwekkend.

Aan de andere kant van Parque Flores ligt de kathedraal Santo Isidoro.


Vandaar naar het noorden loop je de winkelstraat en het voetgangersgebied in,

Voorbij het Parque San José loop je door residentiele wijken en koop je met lokale pesos een broodje varken.


Niet veel verder heb je de rand van de stad bereikt en beginnen de trappen naar boven naar het uitzichtpunt Cruce de Loma over de stad en de verdere wijde omgeving

een uitdagende klim zonder fiets

terwijl de zon al ongenadig brandt wordt het uitzicht steed spectaculairder.

Aan de andere kant blijkt het uitzicht nog mooier

Boven komen ook bussen aan met toeristen en vind je husslers en muzikanten. 

Ook de oude dame met de sigaar is er.

Het uitzicht naar het oosten is erg mooi.

De lucht werkte ook erg mee


Terug op aarde kwamen we langs een café met een naam die alleen nog hier kan voorkomen. In Amsterdam trek je met café de proleet  niet veel klanten.

Een groep schoolkids in de pauze op alweer een pleintje (Los Cabalitos) en eentje onderweg



Het mooiste plein is Parque San José met de gelijknamige kerk


Terug bij La Casona stond er een mooie roze klassieker voor Che en zijn eeuwige overwinning. Een waardige plaat om een mooie fietstrip door Oost Cuba mee af te sluiten

Ware het niet dat ook de terugweg naar het vliegveld voor onze fietsen weer een belevenis was op het dak van deze gele oldtimer.

Voortdurend scheen deze laatste twee weken van januari in 2015 de zon in Oost Cuba. Twee keer maakten we regen mee. De eerste keer 's nachts in Moa en de tweede keer terwijl we al binnen waren op het vliegveld. Vlak voor het vertrek kwam de zon weer te voorschijn. 




 















Reacties

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld