clubgerrit.nl
1e hulp bij fietsreizen
2010 Togo-Benin D: Ouidah en Togoville

Dag 11 Een lange busreis van Noord naar zuid Benin en nog een stukje op de fiets naar Ouidah, fascinerende stad met slavernijhistorie.

 

We vertrokken vroeg maar al onze fietsen pasten in de bus en nog veel meer. Dingen verplaatsen daar zijn ze goed in hier in Afrika en niets lijkt aan strikt nageleefde regels gebonden.

Vrouwen bevolken de plaatsen waar de bus stopt en de vrouwen verdringen zich met hun koopwaar. De koop vindt gewoonlijk plaats door het raampje van de bus.

broodjes, frisdrank, eieren, maar ook lekkernijen in palm- of bananenbladeren zijn in ruime mate aanwezig.

In Allada buigt de bus af naar Cotonou en wij stappen uit om de laatste 45 km met de fiets naar Ouidah en iets verder naar de kust af te leggen.

Het is een brede rode aarden weg waarover we rijden en die wordt steeds drukker met brommers als we dichter bij Ouidah komen.

Dit is een typisch Afrikaans benzinestation, een zelfgebouwd houten stalletje en wat flessen gevuld met benzine. Hier worden de meeste brommers mee gevuld.

Eenmaal aangekomen bij ons hotel worden al tijdens het eerste bier de bestellingen voor het avondeten opgenomen. We zitten op een perfecte plek, 4 km ten zuiden van Ouidah aan het strand. Er is een zwembad, er zijn ligstoelen en na 11 dagen hebben we morgen onze eerste rustdag.

 

 

Dag 12: Rustdag in en rond Ouidah

Op het strand van Ouidah (4km ten zuiden van Ouidah) ligt een indrukwekkend monument. The door of no return geeft naam aan de ca. 500.000 slaven die van hier naar de Amerika's zijn vervoerd.

Richting Ouidah rijd je over de 'Chemin des esclaves' , vol met beeldjes als deze. Een groot monument voor allen die hier werden afgevoerd. De laatste kilometers onder begeleiding van de Europese slavenhalers omdat de onderdanen van Dahomey  de zee niet mochten zien. Dat waren trouwens voornamelijk Portugezen en hun eindbestemming was voornamelijk Brazilië.

 

Ouidah is een kleine levendige stad met een aantal monumenten en een centrum met koloniale architectuur. Hier hebben zich ook Portugese families gevestigd en zelfs Braziliaanse kolonialen, van wie er een het tot onderkoning van Dahomey heeft geschopt.

Hoewel Ouidah het centrum is van de Voudoun godsdienst die de officiele is van Benin is er ook een Kathedraal

en een grote moskee.

In het centrum wegen met straatstenen en daarbuiten de meer parkachtige wijken met aarden wegen en veel groen

 

 

Buiten op het plein voor de school is de gymles bezig

langs de slavenroute fietsen we weer terug

Om bij het strand te komen moet je een lagunegebied oversteken waar vissersdorpjes zich hebben gevormd.

 Het monument gezien vanaf het land met de zee op de achtergrond.

In ons hotel zie je op de kussens van de stoelen deze bonte hagedis met zijn gele kop en rode staart, een kolonistenagame

 

Het strand is hier heel mooi maar de zee is niet geschikt om te zwemmen. Zodra je tot je enkels in het water staat, voel je de stroming heel hard aan je benen trekken en de kust loopt erg steil af.

Wat verder naar het oosten liggen vissersboten. De netten worden op zee gebracht met boten en als ze gevuld zijn worden ze door een ketting van mensen naar binnen getrokken.

Het hele dorp doet mee. Je ziet hier zelfs een vrouw met baby op haar rug meetrekken aan het enorm lange net.

Langs het strand naar het oosten loopt een onverharde weg die in de late middag druk wordt gebruikt door mannen op brommers. De weg is omzoomd met palmbomen.


Dag 13: Terug naar Togo



 

Lac Aheme is een enorme ondiepe watervlakte met vissersdorpjes erop en er langs. Er wordt voortdurend gevist door mannen in kleine bootjes of gewoon staand in het water.

Fuiken aan palen en netten die worden geworpen brengen een grote hoeveelheid kleine visjes te voorschijn

hoe verder je kijkt hoe kleurlozer maar fascinerender het meer wordt.

Richting de kust steken we de river de Hévé over met bloeiende bloemen op het water en palmbomen er naast.

Rijdend langs de kust zien we overal kleine akkertjes met mensen die het land met de hand bewerken. We rijden lang door een smalle strook Benin dat ver in Togo doordringt. Aan de grens brengen we een uurtje door met formaliteiten en wachten. Het is niet ver meer naar Agbodrafo en het voortreffelijke hotel Safari ligt aan de zandweg langs de kust.

Vlak buiten hotel staan een paar grote bomen die vol zitten met de typische nesten van wevervogels

Wevervogels zijn tussen de 8 en 24 centimeter lang. In de broedtijd zijn de mannetjes vaak opvallend gekleurd, meestal in geel en zwart, maar ook grijs, wit en zwart. De vrouwtjes blijven onopvallend van kleur. Wevervogels hebben een relatief korte, dikke snavel en afgeronde vleugels.

Ze leven van granen, zaden, vruchten en insecten.

Deze vogels komen voornamelijk voor in Afrika op de savannes, sommige zijn bosbewoners. Soms komen ze voor in enorme groepen tot wel 100.000 exemplaren. Deze groepen kunnen honderden kilometers ver weg trekken op zoek naar voedsel. Ze komen vaak voor in de buurt van menselijke bewoning.

 

Dag 14: Naar Togoville en naar huis

Net als Lac Anehe is het Togomeer erg ondiep. Aan de oever wachten mannen in taxibootjes (piroques) om je naar de overkant te bomen.

Aan de overkant ligt Togoville, een fascinerend stadje met een belangrijke geschiedenis,

Aan de overkant word je opgewacht door een officiele gids die je meeneemt naar de Kathedraal waar Johannes Paulus de 2e is geweest en de monumenten die wijzen op de overeenkomst die hier met Duitsland is gesloten waardoor Togo korte tijd een Duitse kolonie werd aan het einde van de 19e eeuw. Togoville is tevens het spirituele centrum van Togo, de vooddo hoofdstad.

de jeugd leert van de oudere zal dit beeld voorstellen al zit de jeugd er wat onverschillig bij achterstevoren op zijn stoel/

In de Kathedraal

Een waterput gegraven in de Duitse tijd.

Na het officiele bezoek wil de gids Leon en mij wel meenemen naar het andere Togoville en hij belooft ons te brengen naar een hogepriesteres van de Vodoun. Hij praat met verschillende mensen maar de prijs die we moeten betalen voor een consult wordt steeds hoger. We draaien inmiddels concentrische cirkels in de schaduw stad waar we geen mensen zien maar wel voodoo tempels en beelden van een luguber soort.

Dit is Legba, de God die de communicator is tussen de mensen en de Goden en daarom druk bezocht door mensen die er komen offeren zoals te zien is aan de vlekken van palmolie en kippenbloed  op het beeld. Het beeld staat achter tralies om te voorkomen dat bezoekers de kracht van de god ten kwade aanwenden.

Deze God, de plaatselijke Papa Adigba, bestaat voornamelijk uit hoofd en penis.

We zijn toch blij als we weer in de boot zitten naar Agbadrafo

terug in ons hotel genieten we van de baden voordat we eten en ons naar het vliegveld laten brengen.We kijken terug op een mooie, hectische, intense en onvergetelijke fietsvakantie.



Reacties

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld