clubgerrit.nl
1e hulp bij fietsreizen
2014 The Visayas f: Sugar Beach

Dag 10: Lang langs de kust

 

Om 7 uur stipt kwamen de meisjes die in de keuken staan en bedienen het terrein van Kookoo's nest op marcheren en ook Jamie, de eigenaar kwam van boven. Het betekende dat we niet voor 8 uur waren uitgegeten en betrekkelijk laat aan de langste etappe begonnen.

 

Jan en Rene wilden hun eigen tempo peddelen en vertrokken vooraan. Ze reden ook door toen de rest foto's aanhet maken waren. Bij de eerste de beste kruising stonden ze niet te wachten en ze bleken inderdaad zoals we al dachten de verkeerde kant opgereden. Ze waren ook opeens terug dus het vormde geen probleem.


De eerste 15 km hotsten en botsten we op en neer over kleine weggetjes langs de kust en daarboven, langs arbeiders in de suiker en hutjes met buffels in het water.


Toen langs de kust, over een mooie asfaltweg langs rijstvelden en we reden flink door en hadden een rustplek op 72 km. Na het eten vertrokken Jan en Rene alleen en de rest ging mangos eten aan het strand waar het veel te warm was. Alleen. Leon nam een duik.



Zowaar in het tweede stuk een lekke band. Ik reed met Jur en het wisselen was al haast compleet toen Leon, Frans en Gerard langskwamen. De rest van de rit zijn we bij elkaar gebleven tot we jan en Rene vonden vlak bij de gemeentegrens van Sipalay. We moesten daar nog 15 km en daar zat een flinke klim tussen. In Sipalay aan de kust werden we opgewacht door Sweden, de manager van her Resort in Sugar Beach. De boot kon echter niet over de zee vanwege de golven en we reden achter de brommer aan weer de stad uit tot we na 160 km eindelijk de bootjes bereikten die in een lagune lagen. Met drie kleine bootjes werden wij, onze fietsen en onze bagage door de mangroves en een stukje over zee door de ondergaande zon naar Sugar beach gebracht, het einde aan een lange fietsdag.



Dag 11 de rustdag


Club Gerrit probeert vandaag niets te doen. Dat gaat het ene lid beter af dan het andere.


Frans, Leon en ik waren om 9.00 uur al maskers aan het testen en hobbelden even later over de zee op weg naar Turtle Island. Onderweg prachtige kustgezichten. Een blauw turquoise zee, steile eilandjes weelderig begroeid als in de Halong bay en kleine strandjes overal tussendoor.


Bij het wrak van een gezonken schip bleek de stroming niet goed en de zichtbaarheid te gering. Dicht bij de kust was het echter perfect snorkelen. Dit begon echt op Curaçao te lijken. Grote kleurrijke koralen en veel verschillende soorten vis in spectaculaire vormen en kleuren. Ook de tweede plek was goed.


De middag heeft iedereen in zalige ledigheid doorgebracht. Ik ben met Leon gaan lunchen bij de Takatuka lodge. Het eten was erg goed maar in ons filipijnse resort is het Veel gezelliger. De meiden in de keuken en achter de bar hebben de hele dag pret. Met elkaar, met ons, met alles. De meiden waaronder sweden, de manager en Ray, een filipijnse versie van mark marie huybrechts.
Hiernaast zijn we nog even gaan kijken bij de Driftwood lodge waar de eigenaar een zwitserse alcoholist de stelling onderschrijft dat het leven van een Europese resorteigenaar hier niet over rozen gaat.
We blijven verder hier hangen en hebben verse vis in het vooruitzicht. Het leven van een Europese resortbezoeker op rustdag is een aanrader.







Reacties

hanny op 29-05-2015 23:40

Mooie kiekjes !  soepwarm-zeewater, onbewoonde eilanden,

prachtige avondluchten en de nacht die in een héél korte tijd valt ...

om 6 uur s'avonds stikke donker ...

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld